Filip
15 feb Guatemala - Antigua km 15229
Hola a todos,
Ja,ja, je leest het goed: Km 15.229. De laatste maand fietsten we slechts een 1.000-tal km.Tijd voor een beetje vakantie dus.
Vooreerst pauzeerden we dus even in Yucatan, Mexico. We haalden er Raphaël op, een 38-jarige Amsterdammer die vanaf nu met ons meefietst. Hij bracht ook fietsonderdelen mee die alhier moeilijk of niet te verkrijgen zijn zoals goede banden, fietsbroeken, pedalen, enz.
En dan verlieten we eindelijk Mexico.
BELIZE: Een klein landje, gelegen aan de Caribische kust. Slechts 250.000 inwoners, veel rastafari's en een zeer gemoedelijke sfeer. In twee dagen fietsten we via Orange Walk naar Belize City, de grootste stad van het land. Aldaar namen we de boot naar Caye Caulker, een klein eilandje gelegen bij het tweede grootste "barrier riff" ter wereld. Een snorkeltrip leverde ons o.m. haaien en pijlstaartroggen op. Drie dagen later fietsen we via Belmopan naar San Ignacio. Belmopan moet zowat de saaiste hoofdstad ter wereld zijn. Werkelijk niets te beleven en slechts een handvol inwoners.
Na 10 dagen en net geen 300 km volgde: GUATEMALA. Slechts 1 dag fietsen en we arriveerden in Flores, een prachtig gelegen schiereilandje. Veel toeristen en in vergelijking met Belize is het er spotgoedkoop. Vlakbij bevinden zich de Maya-ruines van Tikal. Ondertussen hebben we het wel een beetje gehad met deze sites, maar Tikal was toch wel bijzonder. Het ligt temidden van de jungle. En naast de oude stenen krijg je er dus ook apen, allerhande kruipdieren en meer van dat fraais te zien. Een fietsdag later bereikten we Poptún. Ook hier hielden we een dagje rust en bezochten er o.m. een mooie grot.
In twee lange dagen fietsten we naar Lanquin, langs een kleinere veelal onverharde weg de bergen in. Dit moet nog het echte Guatemala zijn. Vele mensen dragen nog de traditionele klederdracht. Vrouwen springen de berm in en verbergen zich als ze de rare gringo op de fiets zien afkomen. Kinderen stonden overal te zwaaien. Een waar hoogtepunt. In Lanquin bezochten we de grotten en het nabij gelegen Semuc Champey. Dit laatste waren bijzonder mooie watervallen met kleurrijke poeltjes.
En toen werd het tijd voor het serieuzere fietswerk. In 4 zware dagen naar Chichicastenango. Deels onverhard en steil, bij momenten wreed steil. Voor de kenner: we moesten meer dan ons lief was de 22x34 gebruiken. De kilometerteller bleef bij momenten ellendig lang onder de 5 km per uur. We hebben behoorlijk wat zweet gelaten. Ritten van 50 a 60 km namen de ganse dag in beslag. Maar het was natuurlijk ook fantastisch mooi, een prachtig berglandschap. We reden voortdurend tussen de 1500 en de 2500 m. Waw...
In Chichicatenango bezochten we de markt. 2 maal per week komen de omliggende volkeren naar hier hun waar verkopen, allen in traditionele klederdracht. Een dag later, na alweer een bergrit arriveerden we bij Lago de Atitlán, een kratermeer gelegen op 1500 m hoogte met drie vulkanen aan zijn oevers. We namen er enkele dagen vakantie en Luc volgt er zelfs een weekje spaanse les.
Ondertussen zijn we in Antigua. Het stadje, gelegen temidden van een pak vulkanen, is met zijn koloniale bouwstijl, zijn overzichtelijke omvang en typische marktjes een toeristische trekpleister. Ook hier gaan we een paar dagen rondhangen alvorens Guatemala in te ruilen voor El Salvador.
Pech onderweg: Wouter viel tijdens een onverharde afdaling in de rit naar Lanquin. Derailleurpat verbogen maar we hebben alles kunnen herstellen. Gelukkig viel de lichamelijke schade ook mee. En Wouter en Raphaël kwamen o.w.v. maag- en darmproblemen een dagje later aan bij het Lago de Atitlán. Maar voorts mogen we niet klagen. Zowel onze gezondheid als onze fietsen houden goed stand. Hopen dat dit zo mag blijven.
Voila dat was het dan alweer.
Benieuwd hoe het met jullie gaat.
Groetjes uit Antigua, Filip